Biografie

Biografie

Zoals sommige timmermannen altijd al geïnteresseerd waren in hout, was ik altijd al geïnteresseerd in sport. Tafeltennis was mijn favoriete bezigheid. Al snel verdween deze hobby als sneeuw voor de zon, aangezien mijn interesses geprikkeld werden door het wereldje der Atletiek, tijdens een sportdag op de basisschool in 1997. Een leraar gaf mij te kennen dat ik daar wel het talent voor had. Dat was nou net het duwtje in de rug dat ik nodig had; zodoende was ik terecht gekomen bij Amsterdam Atletiek….

Daar waar het lot de kaarten heeft geschud en ik als mens heb gespeeld. Als junior zijnde, toentertijd 2002, was ik nog niet echt gevorderd. Echter zegt men dat oefening kunst baart, waarin ik standvastig bleef geloven. Het programma was in het begin van gemixte aard: lange afstanden, hoogspringen en dergelijke. In de laatste periode van de junioren kwam ik in aanraking met Gerard Lenting; het serieuze werk begon. Drie maal in de week trainen, met name op de 100-200 meter. Kort daarna verscheen het toernooi “Europa Cup Club Teams”, een 400 meter wedstrijd (4×4, estafette). Hieruit bleek dat deze afstand mijn specialiteit was. Een tijd van 48.13 sec op mijn eerste 400 meter bevestigde dit. Sindsdien lag de focus op de lange sprint. In Papendal behaalde ik een persoonlijk record van 47.55 sec, wat mij doorgang gaf tot het Wereld Jeugd Kampioenschap in Jamaica. Wegens nationaliteitseisen kon ik hier niet aan deelnemen; een zeer teleurstellend moment.

Een jaar later, 2003, werd ik NK (Nederlands Kampioen) op de outdoor 400 meter. Ik nam het toen op tegen Bob Keus en Richard van Rhee. In hetzelfde jaar kwalificeerde het Nederlandse team zich voor het EK-23 (4×4) in het Poolse Bydgosch, waarbij we op de 4e plek waren geëindigd. Een blessure, namelijk een stressfractuur van het kuitbeen, in 2005 zorgde voor een tijdelijke stop. Uiteindelijk heb ik toch met het team mee kunnen gaan en behaalden we een mooie derde plek.

Vanaf 2006 ben ik gaan trainen met Troy Douglas, mijn huidige trainer. Wederom drie maal per week, in Den Haag. In deze periode kwam het eerste grote internationale toernooi op mijn pad af: het EK voor senioren in Göteborg (Zweden), waar ik grote ervaring heb opgedaan. De afgelopen 10 jaar heb ik ontzaglijk veel geleerd van de sport, van zelfontplooiing en zelfkennis tot aan ritme, tot aan lichamelijke fitheid. Hardlopen is een diepgaande passie en tegelijkertijd een verademing voor lichaam en geest. Ik heb het geluk gehad beïnvloed en begeleid te zijn door geweldige mensen om mij heen. Dit heeft mij des te meer motivatie gegeven de top te willen bereiken, een top die met veel discipline en inzet beklommen dient te worden! Wellicht dat ik bij het eindpunt kan spreken van de woorden

“Veni, Vidi, Vici”…..